در زیر سقف نقر ه ای چشم به اسمان دوخته ام نمیدانم چه خواهد شد....گویا از امدن فردا نگران ام همان فردایی که( امروز) دیروز( اون) بوده است...........کاش همیشه دیروز بود....چرا که دوستت دارم های فردا غریبه های دیروزند.... و اسمان چه قدر با من مهربون است .. با وجود اینکه گاه گاه فکر های اشتباه میکنم باز مرا بارانی میکند.خدایا دلم را هم اسمونی کن تا رز های دل من بدون شبنم نمانند. ................................................................. تقدیم به اون های که دلشون اسمونی است.

.............................................................................................................شهرام ن